Całowanie księdza po rękach, obowiązkowa msza w niedzielę czy dawanie na tacę więcej, niż w rzeczywistości nas na to stać, to przyzwyczajenia starszych ludzi wynikające z wychowania oraz wartości wyniesionych z domu. Nie czuję się upoważniona do tego, by kogokolwiek oceniać, a tym bardziej krytykować. Każdy ma prawo przyjmować wobec wiary taką postawę, jaką chce. Trudno jest jednak nie wypowiadać się a ten temat… O Bogu czytałam wiele książek, starałam się zrozumieć Jego nauki i żyć zgodnie z jego przykazaniami. Dwa razy do roku spowiadam się i regularnie chodzę na mszę. Niestety z przykrością muszę przyznać, że nieraz zdarzyło mi się myśleć podczas kazania o przysłowiowych ?niebieskich migdałach?. Nudne kazania, powtarzanie wciąż tego samego, ciągłe dygresje i brak refleksji u wiernych doprowadzają do tego, że nawet pomimo szczerych chęci nie potrafimy się skupić na naukach kościelnych.

Niedawno jednak natrafiłam na  książkę Monopol na zbawienie Szymona Hołowni, w której autor przy pomocy ciekawych legend czy anegdot podejmuje temat wiary, nauk kościelnych i Boga. Przywołując szereg przykładów autor wspomina niezwykłe historie, zadaje zagadki, nakłania czytelnika do samodzielnego myślenia i własnych interpretacji nakazów i zakazów kościelnych. Pamiętajmy o tym, że chodzimy do kościoła dla Boga a nie dla księdza. Kapłan jest takim samym śmiertelnikiem jak my i tak samo jak my nie jest nieomylny. Każda księgarnia na pewno na półce sklepowej ma pozycję Monopol na zbawienie. Autor przekonał mnie, że warto posługiwać się w sprawach wiary zdrowym rozsądkiem. Gorąco polecam tę pozycję książkową!